• Adam Budnikowski 
• Gromosław Czempiński
• Ryszard Grobelny
• Witold Jurek
• Tomasz Kayser
• Lech Konopiński
• Wojciech Kruk
• Jacek Kseń
• Jan Kulczyk
• Omenaa Mensah
• Marek Pol
• Maria Pasło Wiśniewska
• Łukasz Wysocki

Ekonomista polski, profesor nauk ekonomicznych i rektor Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie.

Studia magisterskie ukończył w 1971 roku w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Poznaniu (obecnie jest to Uniwersytet Ekonomiczny w Poznaniu) na kierunku ekonomika handlu zagranicznego. Stopień naukowy doktora uzyskał w 1975 roku na Wydziale Handlu Zagranicznego ówczesnej Szkoły Głównej Planowania i Statystyki (obecnie SGH). Na tym samym wydziale w 1983 roku uzyskał habilitację. W 1992 roku prezydent RP przyznał mu tytuł profesora nauk ekonomicznych.

Od początku kariery zawodowej związany z Szkołą Główną Handlową. Pracę w uczelni rozpoczął w 1974 roku jako asystent w Instytucie Międzynarodowych Stosunków Gospodarczych. W kolejnych latach, wraz z uzyskiwanymi tytułami naukowymi awansował na adiunkta, docenta i wreszcie profesora zwyczajnego. W 1996 roku został wybrany na dziekana Kolegium Gospodarki Światowej SGH i pełnił tę funkcję przez dwie kolejne kadencje, aż do 2002 r. Rektorem SGH został w 2005 r., a 5 marca 2008 r. został wybrany na drugą kadencję, przypadającą na lata 2008-2012.

Najdłużej urzędujący szef Urzędu Ochrony Państwa (1 grudnia 1993 – 9 lutego 1996), generał brygady w stanie spoczynku, były polski szpieg.

Jest absolwentem Wyższej Szkoły Ekonomicznej (obecnie Uniwersytet Ekonomiczny) w Poznaniu. W 1972 rozpoczyna służbę funkcjonariusza wywiadu. Rok później ukończył też Ośrodek Szkolenia Kadr Wywiadu PRL w Starych Kiejkutach. W Ministerstwie Spraw Wewnętrznych pracował od 1970 roku w Departamencie I. 1975 był oficjalnie zatrudniony przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych, najpierw w Konsulacie Generalnym w Chicago (1975-1976), później Polskim Przedstawicielstwie przy ONZ w Genewie (1982-1987). W 1990 roku został zatrudniony w UOP, początkowo jako zastępca szefa Zarządu Wywiadu UOP, później jako szef instytucji. Krytycy zarzucali mu zbyt bliskie kontakty ze światem biznesu.

Jego najsłynniejszą (ujawnioną) akcją była "Operacja Samum" (powstał również film o tym samym tytule, niezbyt wierny faktom) amerykańscy agenci z CIA na krótko przed wojną musieli zostać ewakuowani z Iraku, wiele państw odmówiło wówczas pomocy m.in Francja, Rosja. Na pomoc zgodziła się Polska, wysyłając do Iraku wówczas ppłka Czempińskiego, operacja była niezwykle ryzykowna, w razie wpadki szpiedzy ponieśliby śmierć i doszłoby do skandalu. Plan zakładał, że agenci amerykańscy razem z polskimi funkcjonariuszami Departamentu I MSW, wyjadą z Iraku w autobusie z robotnikami polskimi. Podczas ostatniej odprawy na przejściu granicznym, iracki oficer, który studiował w Polsce zadał pytanie po polsku do amerykańskiego szpiega - była to chwila krytyczna, ten udawał pijanego do nieprzytomności (w innej wersji zemdlał). Operacja się udała, a amerykański rząd umorzył ponad połowę zadłużenia Polski czyli 20 mld USD. Zostaje też odznaczony przez prezydenta George`a Busha wysokim odznaczeniem CIA. Amerykanie jednocześnie sfinansowali budowę Jednostki Wojskowej 2305, którą pierwszy dowódca Sławomir Petelicki nazwał GROM na cześć Gromosława Czempińskiego.

Po przejściu w stan spoczynku w kwietniu 1996 r. założył firmę Doradztwo GC. W następnych latach zasiadał w radach nadzorczych i zarządach różnych przedsiębiorstw (Polskie Zakłady Lotnicze w Mielcu, FORCAN S.A., BRE Bank S.A., WAPARK Sp. z o.o., MOBITEL Sp. z o.o., Szeptel S.A.) i doradzał firmom konsultingowym. Jest współwłaścicielem kilku firm: Quantum Group Sp. z o.o., Doradztwo GC s.c., Dorcel s.c. oraz TTP Sp. z o.o.

Absolwent Uniwersytetu Ekonomicznw Poznaniu, następnie związany z Uniwersytetem Adama Mickiewicza gdzie pracuje do dziś. W 1991 roku wstąpił do Kongresu Liberalno-Demokratycznego, a następnie do Unii Wolności. W momencie utworzenia samorządu lokalnego został radnym miasta Poznania. W 1992 roku został członkiem zarządu miasta. 14 grudnia 1998 roku rada miasta wybrała go na urząd prezydenta Poznania.

Pomimo toczących się spraw sądowych Ryszard Grobelny postanowił ubiegać się o kolejną (trzecią już) kadencję Prezydenta Poznania jako kandydat niezależny. Podczas wyborów samorządowych 12 listopada 2006 roku uzyskał największą ilość głosów spośród kandydatów na ten urząd. W drugiej turze wygrał z kandydatką Platformy Obywatelskiej, Marią Pasło-Wiśniewską otrzymując 58,83% głosów.

Polski ekonomista, były rektor Akademii Ekonomicznej w Poznaniu, od 2008 wiceminister nauki. Zawodowo związany z poznańskim UE, był prorektorem tej uczelni i prodziekanem Wydziału Ekonomii. W latach 2002-2008 pełnił funkcję rektora Akademii Ekonomicznej w Poznaniu, kieruje Katedrą Ekonometrii tejże uczelni.

1 grudnia 2008 został powołany na stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego[1].

Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski

Absolwent Akademii Ekonomicznej w Poznaniu (Ekonomika i Organizacja Handlu Zagranicznego), magister ekonomii, odbył studia podyplomowe w St. Antony"s College na Uniwersytecie Oxfordzkim (1986-87), kurs zarządzania w Senior Executive Institute w Weldon Cooper Center for Public Service-University of Virginia (1995).

Od 1984 r. pracownik naukowo-dydaktyczny w Katedrze Nauk Ekonomicznych Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu im. A. Mickiewicza (urlopowany). Od 1990 radny Rady Miasta Poznania i wiceprezydent Poznania. W 2002 r. wybrany do Rady Miasta z listy PO. Zrezygnował z mandatu po objęciu funkcji Zastępcy Prezydenta.
Prezes Stowarzyszenia Rozwoju Gospodarczego Gmin i Poznańskiej Lokalnej Organizacji Turystycznej, wiceprzewodniczący Rady Nadzorczej Międzynarodowych Targów Poznańskich, wiceprezes Towarzystwa Przyjaciół Poznańskiej Fary, przewodniczący Powiatowej Rady Zatrudnienia, członek Wlkp. Komitetu Monitorującego Programy Rozwoju Regionalnego.

Stypendysta programu Marshall Memorial Fellowship (1991), współpracownik Urban Land Institute (1994) oraz grupy roboczej OECD wdrażającej Program Ochrony Środowiska dla Środkowej i Wsch. Europy (2001-03), uczestnik projektu Cities of Change, zainicjowanego przez Bank Światowy i Fundację Bertelsmanna (2002-04), członek Komitetu Sterującego projektu RIS "Innowacyjna Wielkopolska" (2001-04), zew. egzaminator Wlkp. Szkoły Biznesu (1996-01)
Laureat Nagrody Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji za wybitne osiągnięcia w zakresie programu rozwoju miasta Poznania. Odznaczony Złotym Medalem za Zasługi dla Pożarnictwa, Srebrną Odznaką "Zasłużony dla Ochrony Przeciwpożarowej", Srebrnym Medalem za Zasługi dla Policji, Honorową Odznaką Wielkopolskiego Zrzeszenia Handlu i Usług, odznaką "Złotej Bamberki". Wyróżniony Medalem Jakości przez Wielkopolski Instytut Jakości za tworzenie wzorców kultury jakości.

Polski poeta, satyryk, autor utworów dla dzieci i młodzieży oraz widowisk telewizyjnych.

Ukończył Wyższą Szkołę Ekonomiczną w Poznaniu. W 1973 r. uzyskał stopień doktora nauk ekonomicznych. Debiutował w 1954 r. na łamach tygodnika "Szpilki" jako satyryk. W latach 1957-1960 był redaktorem tygodnika satyrycznego "Kaktus". W latach 1960-1965 był redaktorem "Gazety Poznańskiej". W latach 1965-1973 był pracownikiem naukowym Instytutu Przemysłu Włókien Łykowych w Poznaniu. W kwietniu 2004 roku dzieci wręczyły mu Order Uśmiechu.

Polski polityk, przedsiębiorca, ekonomista, senator II, III i IV kadencji.

Ukończył w 1969 studia w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Poznaniu (obecnie Uniwersytet Ekonomiczny). W 1974 przejął rodzinny zakład jubilerski W. Kruk, istniejący od 1840. Na jego podstawie na początku lat 90. stworzył spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, której prezesował do 1996, następnie spółkę akcyjną. Przewodniczy radzie nadzorczej tego przedsiębiorstwa. Stoi też na czele rady Krajowej Izby Gospodarczej oraz Wielkopolskiej Izby Przemysłowo-Handlowej, jest członkiem Polskiej Rady Biznesu.

Był senatorem II, III i IV kadencji z województwa poznańskiego. Należał do KLD i Unii Wolności. Od 2001 politycznie związany z Platformą Obywatelską.

Prezes Banku Zachodniego WBK.

Rozpoczął karierę zawodową jako operator rynków finansowych w Banku Handlowym. W 1978 roku przeniósł się do Francji. Początkowo pracował w banku Polska Kasa Opieki w Paryżu, gdzie był wicedyrektorem departamentu gospodarki dewizowej oraz prokurentem banku, a następnie szefem dealerów na rynkach walutowych. W 1985 roku został szefem zespołu obligacji zagranicznych, ale po dwóch latach przeniósł się do Lyonnaise de Banque w Paryżu, gdzie najpierw przez trzy lata był prokurentem odpowiedzialnym za dział obligacji, a później, do 1990 roku, wicedyrektorem banku odpowiedzialnym za operacje Lyonnaise de Banque na międzynarodowych rynkach finansowych. W 1990 roku Jacek Kseń przeniósł się do Caisse Nationale Credit Agricole, gdzie najpierw był niezależnym senior dealerem na międzynarodowych rynkach terminowych, a rok później został członkiem ścisłego kierownictwa banku odpowiedzialnym za rynek pieniężny w dewizach. W 1996 roku wrócił do Polski, obejmując stanowisko prezesa Wielkopolskiego Banku Kredytowego. "Wróciłem, bo w mojej ojczyźnie działy się rzeczy fascynujące i koniecznie chciałem w nich uczestniczyć. Nawet przez moment nie żałowałem tej decyzji" - tłumaczył w jednym z wywiadów. Jacek Kseń kierował WBK do 2001 roku, czyli do momentu połączenia tego banku z Bankiem Zachodnim. Od 13 czerwca 2001 roku

Przedsiębiorca, właściciel firmy Kulczyk Holding, z siedzibą w Warszawie oraz międzynarodowej grupy inwestycyjnej Kulczyk Investments (d. Kulczyk Investment House), z siedzibą w Luksemburgu oraz biurami w Dubaju, Londynie, Kijowie i Warszawie. W 2008 r. polski magazyn biznesowy "Wprost", umieścił Jana Kulczyka na pierwszym miejscu listy najbogatszych polskich ludzi biznesu, wskazując iż jego majątek wynosi 6,7 mld PLN. Jest uznawany za jednego z najlepszych polskich przedsiębiorców. Ma szerokie kontakty biznesowe poza granicami kraju. W 2006 r. amerykańskie czasopismo Forbes umieściło Jana Kulczyka na 746. miejscu wśród najbogatszych ludzi świata, szacując jego majątek na 1 mld dolarów amerykańskich. W 2007 roku polski miesięcznik Forbes umieścił z kolei Kulczyka na 9. miejscu wśród najbogatszych Polaków, oceniając jego majątek, po rozstaniu z żoną Grażyną Kulczyk, na 3,2 mld zł.

Biznesmen obecnie zajmuje się głównie inwestycjami w branże: nieruchomości, infrastruktury, energetyczną oraz ropy i gazu. Jego nowa firma Kulczyk Investments (d. Kulczyk Investment House) ma 13,2 proc. Aurelian Oil & Gas, spółki zajmującej się poszukiwaniem, oceną oraz wydobyciem złóż ropy naftowej i gazu ziemnego, 39 proc. akcji Loon Energy, właściciela koncesji na poszukiwanie i wydobycie ropy w Brunei, Syrii, Kolumbii i Peru oraz 7,49 proc. udziałów w Ophir Energy, właściciela koncesji na terenach roponośnych w Afryce[. W 2008 roku zainwestował w budowę kompleksu biurowców w Dubaju, w Warszawie planuje postawić Kulczyk Tower, który ma być jednym z najwyższych w Europie kontynentalnej wieżowców[3]. Zamierza zaangażować się w sektorze finansowym[4]. Jego firma ma 28 proc. pakiet Kompanii Piwowarskiej, przez spółki zależne – 24 proc. Autostrady Wielkopolskiej oraz 45 proc. Autostrady Eksploatacji, za pośrednictwem Kulczyk Pon Investment oraz Skoda Auto Polska sprowadza do Polski samochody marek VW, Audi, Porsche, Skoda, poprzez spółkę AKJ Capital, jest właścicielem 59-procentowego pakietu akcji Pekaes SA. W portfelu Kulczyk Holding są też spółka chemiczna POCH oraz dystrybutor energii Polenergia.

Absolwent VI Liceum Ogólnokształcącego im. Jana i Jędrzeja Śniadeckich w Bydgoszczy (1968). Ukończył prawo na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza i handel zagraniczny na Akademii Ekonomicznej w Poznaniu (obecnie Uniwersytet Ekonomiczny). Posiada stopień naukowy doktora prawa międzynarodowego – doktorat obronił w 1975 roku w Instytucie Zachodnim Polskiej Akademii Nauk.

Fotomodelka, prezenterka pogody w telewizjach TVN, TVN Meteo i TVN24, prowadzi także klub przy Starym Rynku w Poznaniu.

W TVN Meteo prowadziła również Pogodę na stoku, Szkółkę narciarską, Pogodę na rower i Pogodę na narty. W TVN współprowadziła także Projekt Plaża. W październiku 2006 wystąpiła w programie TVN - Maraton uśmiechu. W marcu 2007 wraz z aktorem Janem Wieczorkowskim była gościem w programie TVN - Szymon Majewski Show.

Polski polityk, były przewodniczący Unii Pracy, poseł na Sejm X, II i IV kadencji, minister przemysłu i handlu w rządzie Waldemara Pawlaka oraz wicepremier i minister infrastruktury w rządzie Leszka Millera.

Po studiach pracowała w wydziale kredytów oddziału Narodowego Banku Polskiego. W1988 roku została członkiem zespołu tworzącego Wielkopolski Bank Kredytowy, a później współtworzyła fundusz inwestycyjny Skarbiec. W 1997 roku została prezesem Towarzystwa Funduszy Powierniczych "Skarbiec" SA. Rok później została prezesem banku Pekao SA. W czasie pięcioletniego urzędowania wprowadziła ten bank na Giełdę Papierów Wartościowych.

W wyborach parlamentarnych we wrześniu 2005 roku, startując z listy Platformy Obywatelskiej, zdobyła mandat poselski. Prowadzi własną firmę konsultingową.

Dziennikarz radiowy i telewizyjny. Karierę zaczynał w poznańskim oddziale TVP, gdzie był reporterem informacyjnym, autorem felietonów i reportaży. W 2003 roku przeszedł do radia RMF FM, a w 2007 roku został korespondentem tej stacji w Waszyngtonie. Relacjonował między innymi kampanię i wybory prezydenckie. Współprowadzący specjalne studio wyborcze RMF FM z Waszyngtonu. Po powrocie do Polski, prowadził program polityczny w TVP Poznań. Obecnie doktorant w Katedrze Strategii Marketingowych UEP.