Europejski System Transferu i Akumulacji Punktów (ECTS)
|
Zasady wprowadzenia systemu ECTS Zasady wyboru przedmiotów w systemie ECTS obowiązujące na UEP Uwaga! Druk LA na UEP podpisuje Promotor (Supervisor zamiast Institutional co-ordinator) i Prodziekan-Koordynator Wydziałowy ECTS (Departmental co-ordinator)!
System ECTS (European Credit Transfer System) Głównym elementem współpracy uczelni wyższych jest wymiana studentów, której szybki rozwój spowodował konieczność stworzenia wspólnych zasad i jednolitych procedur regulujących uznawanie okresów studiów zrealizowanych poza uczelnią macierzystą. System ECTS opiera się na szeroko rozumianej elastyczności oraz na wzajemnym zaufaniu o dobrej jakości kształcenia oferowanego przez instytucje uczestniczące w systemie. Pełne uznawanie studiów jest niezbędnym warunkiem wyjazdów studentów w ramach Programu Erasmus LLP i oznacza, że okres studiów odbytych za granicą (w tym egzaminy i inne formy oceny) zastępuje porównywalny okres studiów zrealizowany w uczelni macierzystej (w tym egzaminy i inne formy oceny), niezależnie od różnic programowych występujących pomiędzy uczelnią przyjmującą studenta a uczelnią macierzystą.
ECTS wzmacnia współpracę instytucji szkolnictwa wyższego poprzez:
Kluczową rolę w systemie ECTS pełnią trzy dokumenty:
Zasady wprowadzenia systemu ECTS
Podstawowe założenia i elementy systemu ECTS obejmują:
System punktacji ECTS umożliwia pomiar i porównanie wyników osiągniętych przez studenta, a także umożliwia przeniesienie tych wyników pomiędzy uczelniami. Pozwala w sposób prosty i przejrzysty określić zasady odbywania studiów za granicą i wymagania konieczne do ich zaliczenia.
Punkty ECTS, które są przyporządkowane poszczególnym przedmiotom (wykłady, ćwiczenia, laboratoria itp., a także praca własna w domu czy w bibliotece), określają nakład pracy studenta, jaki musi on ponieść, aby uzyskać zaliczenie danego przedmiotu w stosunku do nakładu pracy niezbędnego do zaliczenia semestru. Nakładowi pracy wymaganemu do zaliczenia roku studiów przyporządkowano (umownie) 60 punktów kredytowych i odpowiednio 30 punktów dla semestru oraz 20 punktów dla trymestru.
Punkty ECTS określają względny nakład pracy studenta konieczny do zaliczenia danego przedmiotu. Uzyskanie przez studenta odpowiedniej ilości punktów kredytowych daje podstawę do zaliczenia semestru (roku) studiów. System punktów kredytowych nie eliminuje stopni; do oceny poziomu wiedzy studenta stosowane są stopnie.
Instytucje stosujące punkty kredytowe mają swobodę w przydzielaniu ich poszczególnym przedmiotom z danego semestru (roku) studiów. Praktyki zawodowe oraz przedmioty do wyboru są punktowane, jeśli stanowią integralną część danych studiów. Punkty kredytowe przyznawane są dopiero po zaliczeniu przedmiotu w formie wymaganej regulaminem studiów.
Studenci odbywają studia w gościnnej uczelni na podstawie wcześniejszego porozumienia (Learning Agreement). Porozumienie między macierzystą a goszczącą uczelnią powinno określić okres pobytu oraz listę przedmiotów realizowanych w tym czasie przez studenta. Za zaliczone pomyślnie przedmioty student otrzymuje stopnie oraz odpowiednią ilość punktów kredytowych (z góry ustaloną i taką samą dla wszystkich studentów, którzy ten przedmiot zaliczyli). Studenci nie otrzymują punktów ECTS za samo uczestniczenie w zajęciach - muszą oni uzyskać zaliczenie zgodnie z kryteriami oceny obowiązującymi w uczelni zagranicznej. Istnieją różne formy oceny pracy studenta: egzaminy pisemne lub ustne, aktywność na zajęciach, prezentacje, wspólne projekty.
Po powrocie do macierzystej uczelni zaliczone przedmioty i uzyskane za nie oceny będą w pełni uznane i wpisane do rejestru (indeksu) studenta a student kontynuuje naukę na kolejnym roku akademickim bez konieczności powtarzania semestru bądź przedmiotów, w których nie uczestniczył będąc w uczelni zagranicznej. W wyjątkowych sytuacjach może się zdarzyć, że egzaminy (przedmioty) z uczelni zagranicznej nie mogą zastąpić egzaminów (przedmiotów) w uczelni macierzystej. W takich przypadkach uczelnia macierzysta musi zobowiązać się, że przedmiot zagraniczny będzie uwzględniony w maksymalnym zakresie, na przykład poprzez częściowe zwolnienie z egzaminów w uczelni macierzystej.
Studenci mogą uczestniczyć w wymianie, jeśli spełniają warunki uzgodnione przez uczelnie partnerskie. Okres wymiany powinien wynosić od trzech miesięcy do jednego roku.
Jeśli student zdecyduje się pozostać w uczelni goszczącej w celu uzyskania dyplomu lub wybierze uczelnie trzecią, to będzie zobowiązany dostosować swój program studiów do wymogów (prawnych oraz instytucjonalnych) stawianych w uczelni macierzystej oraz uczelni goszczącej. Uczelnie same decydują, czy rozwiązania takie są możliwe oraz jakie warunki muszą być spełnione aby student mógł uzyskać dyplom lub zarejestrować zaliczone punkty. Przydaje się tu zwłaszcza wykaz zaliczeń, który pozwala prześledzić historię nauki studenta, co z kolei pozwala zainteresowanej uczelni na podjęcie odpowiedniej decyzji.
W każdej z powyżej wymienionych sytuacji student będzie musiał spełnić prawne i akademickie wymagania obowiązujące w danym kraju oraz w uczelni, w której zamierza uzyskać dyplom.
ECTS oferuje studentowi:
Skala ocen ECTS, (ECTS grading scale), to pomocnicza skala ocen przyjęta w Europejskim Systemie Transferu Punktów, która ułatwia przekładanie ocen uzyskanych przez studenta w jednej uczelni (tzn. według skali ocen obowiązującej w tej uczelni) na skalę ocen innej uczelni. Nie zastępuje ona ocen przyznanych przez daną uczelnię według jej własnego systemu, a jedynie daje dodatkowe informacje na temat pracy studenta. Uczelnie same decydują o tym, jak stosować skalę ocen ECTS w odniesieniu do ich własnego systemu. Skala ocen stosowana na UEP
Każda uczelnia zamierzająca wprowadzić ECTS powołuje zarówno uczelnianego koordynatora ECTS jak i wydziałowych koordynatorów ECTS. Do ich zadań należy koordynacja spraw administracyjnych i dydaktycznych związanych z realizacją ECTS oraz udzielaniem wskazówek studentom zainteresowanym wyjazdami zagranicznymi. Uczelnia sama decyduje o tym, jak podzielić zadania pomiędzy koordynatorów ECTS i pracowników zajmujących się współpracą z zagranicą.
Najważniejszym zadaniem koordynatora instytucjonalnego jest promowanie systemu ECTS i stworzenie podstaw do właściwej realizacji zasad i mechanizmów tego systemu.
Inne zadania koordynatora uczelnianego:
Koordynator wydziałowy pełni funkcję "osoby kontaktowej" dla studentów i nauczycieli akademickich i zajmuje się większością spraw dydaktycznych związanych z realizacją ECTS.
Zadania koordynatora wydziałowego:
Prorektor ds. Edukacji i Studentówi; prof. dr hab. Piotr Banaszyk
Koordynatorzy Wydziałowi ECTS (Departmental co-ordinators podpisujący obok promotora druk Learning Agreement)
Informacji dotyczących współpracy międzynarodowej Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu udziela Dział ds. Badań Naukowych i Współpracy z Zagranicą |